Bu bir soykırım sevgili!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Çok özlemişim.

Yanımda maskelerini deşifre etmemek için kıçını yırtan bunca yüzsüze rağmen gülebiliyorsam tek sebebi sensin.

“Susmak yok” dedim evet, “İçime atmayacağım”.

Ama olmuyor işte huzur kaynağım.

Korkuyorum bir kez daha gidişini seyre dalmaktan.

İhanetlerine bakıyorum, olmuyor. Sıkıca yumuyorum yine gözlerimi.

Yine görmezden geliyorum. Aslında düşünüyorum da; alışmıştım sensizliğe.

Mesaj beklemiyordum da.

Nereden çıkıp geldin yine veya neden?

Madem yapamıyordun bensiz, giderken neyine güvendin?

Bizim sevdamız herkesi imrendirecek cinsten evet de bazen korkuyorum.

Neden gittin, bak bu hala en büyük soru işaretim.

Bir sürü cevap buldum da hiçbiri yakışmadı o soruya.

“Ne yaparsan yap, gitmem” diyen adamı gönderen ne olabilir ki?

Sen giderken ruhumu öldürdün, kalbimi, aklımı, gözlerimi, burnumu, kulaklarımı, kollarımı, bacaklarımı…

Kısacası tüm uzuvlarımı.

 

Ruhumu öldürdün; bir şey hissedemedim senden sonra.

Kalbimi öldürdün; sevemedim bir başkasını.

Aklımı öldürdün; düşünemedim senden sonrasını.

Gözlerimi söktün yerinden; göremedim kimseyi, bakamadım bir başkasına.

Burnum; kokundan başka kokuyu haram bildi.

Kulaklarım; sesinden başka sesi duymamaya yeminli.

Kollarım; yalnız sana açılır sevgili. Başkalarını saramam!

Bacaklarım beni hep sana getiriyor, gidemiyorum senden.

 

Öldürdün beni.

 

Bu bir soykırım sevgili! Sen en azılı katillerden birisin. Her neyse “lütfen”lerimin sahibi;

Lütfen bu kez sözünde dur ve gitme. Ya da neyse, yine “sen bilirsin”.

 

-Tuğba Karademir-

Reklamlar

2 comments on “Bu bir soykırım sevgili!

  1. Rümeysa dedi ki:

    Sana ben ölürüm, senin kelimelerine ölürüm, o kelimelerden yarattığın aşk kokan cümlelere ölürüm. Yazdıkların bende hep ‘gözyaşı’ etkisi yaratıyo. Ağlamazsam eğer yazdığın bir şiirde, işte o günü tarihe yazacağım büyük harflerle balım benim. Döktürmüşsün yine, ağladım bende. Eline sağlık meleğim ….

    • tugbakarademir dedi ki:

      Ağla diye yazmıyorum canımın içi. Üzülmesin kimse. Üzüldüğümden yazıyorum zaten, başkaları üzülmesin. Beğeniyorsanız, benden mutlusu yok zaten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s